یکی از روز ها دوستی بهم گفت که بیا از دل بنویس .

در خود گفتم : کدام دل دلی که خاکستر شده دل را باید از دریا گرفت ولی هیچ دریای در نزدیکی من و تو وما

نیست . امروزه که هر کی را که می ببینی دل می ده دل می گیره ولی اون که دل نیست بلکه سیاه بازی ست که خود دل دار هم خبر نداره . امروزه عشق همه شده موتور و دختر و پسر . پارتی......

 این آن عشق و دل پاک و روان دریا نیست بلکه بی وفا یی ست که داریم به ان وفا می کنیم.

این زمونه که می بینی کسی کسی رانمی بینه کسی پدر ومادر را به یاد نداره .

یا داره اس ام اس می زنه یا پشت میز نشسته .

آیا  این آن دلی است که من وتو می شناسیم؟ نه نمی تونه آن باشه نه نمی تونهدل پاک و با وفای باشد که خداوند به ما هدیه داده .

بییاید همه با هم دعا کنیم و دست به روی خدا بلند کنیم تا هم مارا به هم نزدیک کنه

وهیچ غم و اندوهی دامن بنده پاک را نگیرد.و همه به مراد دل برسند.

         اگر به ديدي فراگير رسيدي

كه حق يك مورچه را با ملك بلقيس عوض نكردي 

خداوند را سپاس گوي . براي درك حشمت سليماني .

اكسيژن را تنفس كن ، و ببين چقدر نيازمندي

و سپس فاصله خودت را با مرگ بسنج

 

هر كه آمد به جهان اهــــــل فنا خواهد بود      آنكه پاينده و باقی‌است خدا خواهد بود

 

قاف تا به قــــاف سفره كشيده است اجل     همه را بر سر این سفره غذا خواهد بود

 

 

 روزگارم بد نیست ............

خانه ای دارم در دل دریا ........

خانواده ای دارم به وسعت اسمان.......

و خدایی که وجودم وابسته به اوست .......

من مسلمانم.......

مذهیم شافعیست............

قبله گاهم عشق الهی ست .........

وامیدم نور خدایست.........

 ارزویم دیدار اوست .......

عمرم همچون قطاری بی مقصد در حرکت است ........

اما نه ایستگاهم مرگ است .......

مرگ حق است .....

مرگ زیباست............

 پلی است به سوی ابدیت..........

به امید روزی که قطارم به مقصد برسد....